اگه فعالی یا غیر فعال .. اگه شادی یا غمگین .. اگه مهربونی یا خودخواه .. اگه با سوادی یا بیسواد ... فرقی نمی کنه که کی هستی و چی هستی ٬ مهم اینه که همه با هم همسفریم و در مسیری به نام زندگی گام بر می داریم .  در مورد  ابتدا و انتهای این مسیر نظرات و عقاید مختلفی وجود داره ولی یک چیزی که در همه این عقاید مشترک است اینه که " این مسیر یک طرفه مجموعه ایی از لحظه هاست ."  و چه بسیارند کسانی که از هر لحظه مسر سفرشون خاطراتی به یاد ماندنی می سازند و اثری بی نظیر خلق می کنند .

شاید بپرسی که اثر بی نظیری که خلق میشه توسط چه کسی ارزشیابی میشه ؟ این سوال یک جواب داره : " توسط شخص تو ! "  تویی که برای خودت مرز و چارچوب تعیین می کنی ..  تویی که مشخص می کنی بهترین چیه ٬ اگر غیر از این عمل کنی خودت رو بازیچه قرار دادی بازیچه دیگرانی که اگه خیلی به تو نزدیک باشند ۷۵٪ وجودت رو میشناسند . پس همیشه طوری رفتار کن که از این مسیر سبز لذت ببری . افکاری داشته باش که بهت انرژی بدهند. افرادی رو دور خودت داشته باش که از بودن در کنارشون احساس لذت کنی . و یک قانون مهم رو یادت باشه تو - دوست من - نمی تونی در طول این مسیر همه همسفرانت رو راضی و خشنود نگهداری . همیشه کسانی هستنند که از وجودت لذت می برند و کسانی هم هستنند که لذت نمی برند که این دسته دوم هم روش های مختلفی برای ابراز احساسشون دارند . تو نباید خودت رو ببازی و با یک حرف ساده - شاید در اون لحظه سنگین - از نظر روحی افت پیدا کنی . تو باید همیشه بهترین قسمت وجودت رو زندگی کنی و این قانون رو به خودت یاد آوری کن که  " من همانم که در باره ام می اندیشی "  و اونوقت با یک لبخند نقشه سفرت رو چک کن و به راهت ادامه بده .

از هر فرصتی تو این مسیر سبز برای بهتر شدن استفاده کن

همیشه در هر جایی که هستی بهترین کیفیتت رو ارائه کن

یادت بمونه که این مسیر یک مسیر یک طرفه است و راه بازگشت نداره پس در شرایط درست جسارت تصمیم درست رو داشته باش ..

این مسیر سبز از مجموعه انتخاب های خود تو درست میشه .شاید باید که در این مسیر بعضی از سختی ها رو تنهایی تحمل کنی و یا بر عکس در بعضی مواقع شخصی غیر از خودت کنارت باشه برای گذروندن هرچه بهتر این مسیر .

کیفیت این مسیر اتفاقی نیست ... خودت می تونی کیفیتش رو بالاترین حد بگذاری و لازمه همه این کار ها جسارت و امید داشتن به آینده است .

تو زندگی دنبال لحظه های خاص نگرد - هر لحظه این مسیر سبز خاصه -  چون مهم ترین اتفاقات دقیقا زمانی می افتد که تو انتظارش رو نداری .

بعضی از ما ها گاهی با یه سختی کوچیک نا امید میشیم و دراین لحظات سرد نا امیدی که دلت شروع به یخ زدن میکنه و آرزو هات رو از دست رفته احساس می کنی به معجزه ایمان داشته باش و به خودت یاد آوری کن که نوبت تو هم میشه . نگرانی به دلت راه نده .

برای همه همسفران در این مسیر چاره جز موفق شدن نیست . فقط بخواه که موفق باشی و در هر فرصتی دنبالش بگرد.

شاید که این حرف ها برات یک سری حرف های خوب و امید بخش باشند و با خوندنشون پوزخند بزنی و بگی : برو بابا دلت خوشه ! ولی اینو بدون که خیلی های دیگه در جاهای دیگه دارند به این قانون عمل می کنند و نتیجه هم میگیرند پس تو هم می تونی که نتیجه بگیری فقط به نتیجه گرفتن ایمان داشته باشد . نگذار که شادی و لحظه های خوبت وابسته به وجود دیگران باشه . به آنها منشا درونی بده .

اینها رو از تجربیات یک دختر بیست و هفت ساله دارم برایت می نویسم که خودش اونقدر سرش به در و دیوار خورده تا  اینها رو بدست آورده . پس تو سعی کن که کمتر به در دیوار بخوری .

مهم نیست که چند سالته و کجا هستی .. مهم اینه که از روزی که به قانون مسیر سبز پی بردی بهش ایمان داشته باشی و عمل کنی ... اون روز ٬ روز تولد توست پس

  تولدت مبارک !