روزگار بازی های عجیبی دارد  گاهی وقتها فقط به نظاره آنها می نشینیم و گاهی هم خواسته یا ناخواسته داخل بعضی از این بازی ها می شویم . کسانی در این بازی ها موفق ترند که به قوانین بازی مسلط تر باشند و آنها را برای خویشتن خویش مرور کرده باشند. دیدگاهی که من نسبت به جهان پیرامونم دارم دیدی تکاملی است و اینکه همیشه باید به سمت و سوی "شدن" و شدنی نیکو گام برداریم . این نیکویی را هر شخصی از دید گاه خودتعریف می کند . یکی از تعاریفی که از خواندنش لذت بردم  نوشته "رودیار کیپلینگ " برنده جایزه نوبل ادبی سال ۱۹۰۷ ترجمه دکتر ابوالقاسم تفضلی بود که در زیر می نویسم و امیدوارم شما هم از خواندنش لذت ببرید و به بند بندش توجه کنید

اگر بتوانی گردن فراز داری آنگاه که پیرامونت همه ناکامی های خود را  از تو می دانند و تو را مقصر می شناسند

اگر بتوانی به خود متکی باشی آنگاه که همه به تو بد گمانند  و در رفتارهایشان این بد گمانی را بروز می دهند

اگر بتوانی شکیبا باشی و در شکیبایی ات پایداری کنی یا در روزگار دورویی ها و ریا ها دورویی نورزی و از ریا بپرهیزی یا منفور باشی و نفرت نیافرینی و بکوشی که خرمندانه تر سخن بگویی

اگر بتوانی رویا ببینی اما برده حلقه بگوش رویاهایت نشوی

اگر بتوانی بیندیشی اما فقط اندیشیدن را هدف زندگی ندانی

اگر بتوانی در برابر در برار کامیابی ها و ناکامی ها این دو شیاد و فریب کار زندگی بی تفاوت بمانی

اگر بتوانی بشنوی که نیرنگ بازان ٬ کلام ِ حق تو را برای فریب ساده انگاران تحریف کرده اند یا نظاره گر همه آن چیز هایی باشی که یک عمر برای ساختن آنها کوشیده ایی و اکنون با ابزار های فرسوده باید آنها را باز سازی کنی.

اگر بتوانی همه دستاوردهای زندگی ات را یک جا جکع کنی و در یک چشم بهم زدن همه را ببازی و دیگر بار از نو آغاز کنی و از باخته ها شکوه نکنی

اگر بتوانی قلب و روح خویش را پس از آنکه دیر زمانی است که از تو گسسته اند به فرمان آوری و همچنان به فرمان داشته باشی هرچند که جز اراده که می گویدت "پایداری کن " هیچ نمانده باشد .

اگر بتوانی با فرودستان سخن بگویی با فروتنی و با شاهان همگام شوی بی آنکه زیر دستان را از یاد ببری.

اگر نه دشمنانت و نه دوستانت قادر به رنجاندنت نباشند اگر همه به تو تکیه داشته باشند و تو به هیچکس

اگر بتوانی هر دقیقه باز نایافتنی ات را با شصت ثانیه تلاش ازرشمند پر کنی

آنگاه ٬ همه دنیاو هر آنچه در آن است از آنِ تو خواهد بود

و فراتر از این فرزندم تو را " انسان " می توان نامید